Olav Lundanes

Årets siste NM-helg innehold i år mellomdistanse og stafett. Etter ein sesong der eg ikkje har sprunge så mange viktige mellomdistanser, så var eg veldig lysten på å gjere eit godt løp i NM. I stafetten hadde vi også eit gull å forsvare frå i fjor.

Etter at det siste året for det meste har handla om myr og fin granskog, var det ei stor omstilling å begynne å tenke på året NM i langdistanse. Eit par treningsøkter i relevante terreng og ein god del studering av ulike kart over løpsområdet og løyper frå liknande terrenget, gav meg eit brukbart bilete av kva som venta oss. Det gir alltid ei eit ekstra spenning i kroppen å ikkje vite så mykje om løpsterrenget på forhånd.

Å få oppleve noko større enn å få springe med eit norsk flagg over mållinja, som verdensmester på langdisanse, er det vansklig å forestille seg i idrettsverdenen. Og det skjedde i tillegg på heimebane, men eit fantasisk publikum langs innløpet.

I morgon reiser eg endelig opp til Trondheim og møter resten av det norske laget. I og med at eg første skal springe kvalifisering til langdistansa på tysdag har eg framleis nokre dagar igjen til eg skal springe, men eg kan merke det på kroppen at det begynner å nærme seg.

Ein stubbe som stod i vegen på stafetten på O-festivalen skapte litt ekstra utfordringar fram mot VM-testløpa. Eg fullførte heile etappa mi, riktignok litt smertefullt, men den siste delen følteste det nestan ok. På måndagen var det derimot betraktelig verre, men etter det gjekk det raskt framover og eg fekk til og med sprunge eit par gongar før sprintløpet på fredag.

Å stå opp på natta under TIOmila og Jukola er alltid ein spesiell følelse. Frå å vere i djup søvn, til å vere lys våken og tenke gjennom hundre ulike senarioer for mi etappe tek det berre nokre få sekunder. Dette sjølv om det som regel er midt på natta.

I morgon setter eg meg på flyet for å reise til Primorsko i Bulgaria for å springe EM. Dei siste to vekene har fungert veldig bra for meg, med gode treningar og ei jamn formstigning. Eg har derfor gode forhåpningar om å vere meg å kjempe om gode plasseringa på EM.

I og med at TIOmila var den einaste konkurransen eg har sprunge den siste månaden, var det godt å komme i gang igjen med konkurransar no i helga.

Med snøen som kom i jula og relativt mange minusgrader har treningsforholda vore relativt dårlige dei siste tre vekene. Det har blitt mange økter innandørs og med kuldemaske. Sist veke drog eg derfor på ei ekstra samling til Alicante.

Dei siste to vekene har eg hatt eit tett program med TIOmila-samling i Finspång, O2-test og Camp Norway. Mellom dette har det også blitt tid til ein god del trening.

Det er vel omtrent 6 månadar sidan eg sist hadde noko å klage på, men starten av november har som overskrifta seier gått litt opp og ned.

No er året 2008/2009 over, og det er tid for å starte på ei ny treningsdagbok. Her er nokre interessante og uinteressante fakta frå året som gjekk:

I helga avslutta eg sesongen med Smålandskavlen i Tenhult. Halden stilte i år med to ganske jamngode lag, slik at flest mulig skulle få gode stafetterfaringar. Eg sprang den femte og siste etappa på lag Y.

Direkte frå 25-manna drog eg til Bulgaria for å fortsette forberedelsane mot EM neste år. Etter å ha vore der på samling i vinter hadde eg ganske bra kontroll på terrenget, men denne gongen var vi nærmare der EM-byen Primorsko.

Etter ein kjempeinnsats på alle 25 løparane tok vi i dag seieren i 25-manna med Halden SK. Takk til Kiril, Emil, Celine, Ida, Iliana, Lea, Ane, Gina, Gry, Anders, Anders, Morten, Jon, Magne, Morten, Jan, Helmer, Kjetil, Pekka, Søren, Erik, Marius, Hans og Anne Margrethe!

Sist helg sprang eg den siste verdenscuprunden i Sveits. Som tidligare i år når eg har sprunge mellomdistane blei det eit litt middels løp og ein 13.plass. Sprinten gjekk derimot ein god del betre, og eg nådde målet mitt om å bli topp-10 i samandraget.